گوشی پزشکی چیست؟

گوشی پزشکی چیست؟

گوشی پزشکی چیست؟

گوشی پزشکی را می توان به عنوان یکی از پرکاربردترین وسیله های مورد استفاده در پزشکی دانست که به متخصصان علوم پزشکی و طبیبان برای تشخیص دادن مریضی های قلبی و ریوی و عروقی و غیره کمک شایانی می کند. همانطور که میدانید وسیله های پزشکی به معالجه کردن مریض ها بسیار کمک می رسانند، به خصوص گوشی پزشکی که از گذشته تا به امروز با تغییرات زیادی که داشته است هر روز با کارایی های جدیدی به بازار عرضه شده است. گوشی پزشکی از آن دسته از تجهیزاتی است که دارای نحوه ی کار ساده ای بوده و با توجه به نکته های مربوط به آن هر شخصی قادر است به آسانی از آن در منزل بهره بگیرد. در ادامه ی این مطلب اطلاعاتی در مورد این که این وسیله چیست و چگونه از آن استفاده می شود، انواعی که دارد و تاریخچه ی آن صحبت خواهیم کرد.

                                    

توضیح مختصری راجع گوشی پزشکی

گوشی پزشکی که با نام استتوسکوپ (stethoscope) نیز شناخته می شود یکی از پایه ای ترین تجهیزات پزشکی است که به وسیله ی آن پزشک می تواند کلیه ی صداهای داخل بدن فرد را گوش کند. به طور کلی می توان گفت که تنها کاری که این وسیله قادر به انجام آن است گوش دادن یا auscultate است. ممکن است در نگاه اول گوش کردن به صداهای درون بدن یک شخص آن هم با یک وسیله ی ساده خیلی کار مهمی محسوب نشود و به چشم نیاید اما در ادامه هنگامی که به بررسی ساختار این گوشی بپردازیم و قسمت های مختلف آن را معرفی کنیم متوجه خواهید شد که چرا این وسیله به یکی از کارآمدترین تجهیزات طبابت بدل شده است.

گوشی پزشکی چه کاربردهایی دارد؟

قطع به یقین شما به عنوان یک فرد بیمار هنگامی که به پزشک مراجعه کرده اید، قطعا به وسیله ی گوشی پزشکی مورد معاینه قرار گرفته اید و آن را در مطب پزشک به عنوان یار جدانشدنی پزشکان دیده اید. از جمله صداهایی که پزشک قادر است به کمک این وسیله آنها را بشنود عبارت هستند از: صدای شش ها، روده ها، صدای جریان خون در شریان ها و وریدها و خود قلب که به کمک این صداها دکترها می توانند کلیه ی مریضی ها و مشکلات بیمار را تشخیص دهند.

گوشی های پزشکی از اجزای مختلفی به شرح زیر تشکیل شده اند:

  •    گوشی
  •    لوله
  •    دیافراگم
  •    سرگوشی
  •    بل

جنس بدنه ی گوشی معمولا از آلومینیوم بوده اما بهترین جنسی که کارایی خوبی برای ساخت این وسیله دارد استیل است.

کمک به تشخیص بیماری های قلبی به کمک صدای قلب

پزشکان می توانند به وسیله ی گوشی پزشکی و با کمک صداهای مخصوصی که گاها از قلب بیمار می شنوند به وجود برخی بیماری های قلبی مثل بیماری های قلبی که به شکل مادرزادی هستند و یا اختلالات موجود در دریچه ی قلب پی ببرند.

قلب یک عضو ماهیچه ای است که از 4 دریچه درست شده است( دو بطن و دو دهلیز) و پزشک می تواند با کمک نقطه های این دریچه ها به صدای قلب شخص گوش کند. هنگامی که پزشک به صدای قلب یک فرد سالم گوش می کند تنها دو تن صدا خواهد شنید: نخست پوم و سپس صدای تاک. هر صدای اضافه و غیرمعمولی که علاوه بر این دو صدا به گوش برسد نشان دهنده ی وجود عارضه ای در قلب است که پزشک باید آن را دقیق تر بررسی کند و سپس بیمار را برای اقدامات درمانی اماده کند. یکی از مهم ترین قسمت های تشکیل دهنده ی گوشی پزشکی که کمک شایانی به بهبود کیفیت صداهای شنیده شده می کند و کارکرد شنیداری آن را بهتر میکند گوشواره های لاستیکی گوشی هستند که به فیکس شدن آن در گوش پزشک منجر می شوند. خوبی این گوشواره های پلاستیکی این است که اگر به هر دلیلی خراب شده و یا دچار مشکل شوند خیلی راحت قابلیت جایگزینی با نمونه ی جدید و استاندارد را دارند.

مروری بر تاریخچه ی گوشی پزشکی

برای نخستین بار گوشی پزشکی در سایز خیلی بزرگ به وسیله ی رنه لانیک دکتر اعل فرانسه در سال هزار و هشتصد و شانزده میلادی اختراع شد و به ثبت رسید. این گوشی از دو دهانه درست شده بود که یکی روی گوش پزشک و دیگری روی سینه ی بیمار و برای معاینه قرار می گرفت. سپس در سال هزار و هشتصد و چهل نخستین گوشی های پزشکی با لوله ای دارای انعطاف طراحی و تولید شدند. و سپس در سال هزار و هشتصد و پنجاه و یک آرتور لیرد ایرلندی نخستین گوشی دو طرفه را طراحی نمود و قدم بزرگی در راه تکامل این گوشی های پزشکی برداشت. در سال هزار و سیصد و شصنت نیز دیوید لیتمن که یکی از استادیارهای دانشگاه هاروارد بود موفق شد گوشی پزشکیای طراحی کرده و بسازد که بسیار کم وزن بود و با نمونه های قبلی خود بسیار متفاوت بوده و نیز کارآمدتر بود. در ادامه نیز سایر پزشکان درصدد تکمیل و رفع نقص های این وسیله پرداختند تا به شکلی که امروزه مشاهده می کنید درآمد.

انواع نمونه های گوشی پزشکی

گوشی پزشکی در 4 نمونه طراحی و تولید میشوند: آکوستیک، الکترونیکی، جنین و سه بعدی.

گوشی های آکوستیک را می توان رایج ترین گوشی های پزشکی دانست که دارای یک لوله است که از درون خالی بوده و صدا را به سمت گوش پزشک هدایت می کند. این گوشی ها دارای دیافراگم و یک زنگ نیز هستند.

یکی از ضعف های گوشی های آکوستیک عدم قوی کردن صداهای دریافت شده است که این مشکل با طرحی گوشی های الکترونیکی به خوبی حل شده است. این گوشی ها از یک حسگر تشخیص صدا بهره می گیرند که سبب تقویت صدا می شود.

گوشی پزشکی جنین را برای گوش کردن به صدای قلب جنین درون رحم بهره می گیرند. گوشی مخصوص جنین به شکل شیپور بوده دارای یک لوله از جنس وینیل است.

در سال دو هزار و پانزده شخصی به نام تارک لبافی همراه با تیم پزشکی خود توانست گوشی های پزشکی سه بعدی را طراحی کند که این گوشی ها سروصدای زیادی در رسانه ها به پا کردند.

نظرات بازدیدکنندگان